(Donderdag 5 juni 2008)

Toen ik enkele weken geleden op een Egyptische luchthaven zat, was ik getuige van een geanimeerde
discussie tussen twee vrouwen. Beiden hadden ze net een gelijkaardige reistas gekocht op de luchthaven.
Vrouw A, laat ik haar zo noemen, was ervan overtuigd dat haar tas een echte Louis Vuitton was.
Vrouw B wou er echter gif op innemen dat haar tas namaak was.  Er ontstond net geen cat fight.
Ze leken het maar niet eens te worden over de kwestie en met veel handgebaren wilden ze de ander
overtuigen van hun gelijk.

Ik zat dicht genoeg bij het hele tafereel om de tassen goed te kunnen bestuderen. En het leek me
al na enkele seconden zonneklaar dat beide tassen nep waren. Waarom? Omdat ze allebei met
felrood garen waren gestikt, bijvoorbeeld. Louis Vuitton-tassen worden nooit met zo'n flashy garen
gestikt. Vrouw B had dus gelijk.

Toen ik terug thuiskwam, noteerde ik in mijn agenda "artikel schrijven over verschil tussen authentieke
en valse designertassen."  Een geïnformeerde vrouw is er drie waard, toch?
Zeker met de vakantie voor de deur en de vele handtasverleidingen die in het buitenland wenken.
Ontmoet u dus een vriendelijke meneer of mevrouw die beweert echte merktassen te verkopen tegen
een spotprijs, geloof die dan niet zomaar op zijn of haar woord. Als u op de volgende punten let -net
als een echte detective- dan zult u makkelijk de waarheid achterhalen:


1. Kwaliteit van de stiksels

Designertassen zijn zo duur omdat u natuurlijk voor de merknaam betaalt, maar ook omdat de tas met
zorg en oog voor detail werd gemaakt. Het stikwerk is dan ook foutloos. Merkt u aan een tas die
beweert van een bekend merk te zijn, dat de stiksels (en let dan vooral op het stikwerk onder aan de tas
of binnen in de tas) slordig werden afgewerkt, los komen of in een kleur werd uitgevoerd die vloekt
met de tas, dan kunt u er donder op zeggen dat de tas fake is.


2. Materiaal

Met de grote concurrentie op de markt van de neptassen is het allang niet meer zo dat
namaakdesignertassen uit pvc worden gemaakt. Nee, vaak wordt leder gebruikt van degelijke
kwaliteit. Maar toch is er nog steeds een zichtbaar verschil tussen het leder van een designertas en het
leder van een namaaktas. Soepelheid is waarop u moet letten. Is het leder stijf, kreukt het als het ware
makkelijk, dan is de kans zeer groot dat de tas niet authentiek is. Speur de tas ook af op verkleuringen.
Zijn die aanwezig, dan is het alweer zeer waarschijnlijk dat de tas nep is.


3. De prijs

Een tas van Prada, Gucci, Coach of Vuitton tegen een prijs van € 100, da's gewoonweg niet mogelijk.
Handelaars kunnen zulke tassen niet eens inkopen tegen die prijs, dus hoe zouden ze er dan enige
winst op kunnen maken?


4. Het label

Check het label op spellingsfouten.  Grote merken doen er alles aan om hun image te verzorgen en
daar hoort een keurig label bij zonder grammaticale fouten of spellingszondes. Het helpt natuurlijk
als je de echte labels van merktassen kent. Burberry bijvoorbeeld zet nooit "Burberrys" op een tas,
wel "Burberry - London".
Bij de meeste merktassen krijgt u ook een boekje waarin de geschiedenis van het merk wordt
beschreven,  en tips worden gegeven over hoe de tas het best onderhouden wordt. 
Ontvangt u geen zo'n boekje bij uw aankoop, dan is dat reden om te vermoeden dat de tas nep is.


5. De verpakking

Bij elke designertas hoort een speciale luxeverpakking. Als een verkoper zo'n tas aan u
overhandigt in een plastic zakje of gewikkeld in bruin inpakpapier, dan is er iets niet pluis.