Toen ik daarnet van mijn scherm opkeek en de tuin in staarde, kwam dit guitige madeliefje plots in
mijn blikveld. Wat mij betreft roept er geen enkele bloem harder LENTE MENSEN LENTE! dan
een madelief.

Als de wiedeweerga heb ik me ernaartoe gerept om het te fotograferen, bang dat het bloempje
zou verdwijnen als ik domweg bleef staren en plots durfde te knipperen. 

Maar dit is dus het bewijs. De madelief is er. De lente is er.

Weer een dag dichter bij zonnecrème en een strandtas.

(Donderdag 10 april 2008)