Op 29 en 30 november vindt u ons al helemaal in kerststemming op de (overdekte)
Kerst & Creatief Beurs in Antwerp Expo.

Wij presenteren er onze mooiste avond- en feesttasjes en u kan er ook snuiven aan onze
prachtige handgemaakte lederen tassen.

Alle info vindt u hier.

(Dinsdag 1 juli 2008)

Eindelijk, soldentijd! De ideale periode om nog snel een leuk tasje in huis te halen.
We hebben al onze handtassen afgeprijsd, dus pik er snel een beauty uit
en laat ze door de postbode aan uw deur leveren.

Momenteel ben ik druk bezig met het samenstellen van een nieuwe collectie én met
het creëren van onze eerste echte eigen handtassenlijn. Spannend! Ik kan niet wachten
om jullie reacties te horen.

De nieuwe tassen zullen vanaf augustus in onze etalages prijken,
dus stel uw nieuwsgierigheid niet te lang op de proef en wandel onze webwinkel binnenkort
nog eens binnen. U bent altijd welkom, 24u. op 24.

Wij wensen u alvast een fantastische zomer, een goeie zonnecrème,
en een onvergetelijke vakantie toe.

(Donderdag 5 juni 2008)

Toen ik enkele weken geleden op een Egyptische luchthaven zat, was ik getuige van een geanimeerde
discussie tussen twee vrouwen. Beiden hadden ze net een gelijkaardige reistas gekocht op de luchthaven.
Vrouw A, laat ik haar zo noemen, was ervan overtuigd dat haar tas een echte Louis Vuitton was.
Vrouw B wou er echter gif op innemen dat haar tas namaak was.  Er ontstond net geen cat fight.
Ze leken het maar niet eens te worden over de kwestie en met veel handgebaren wilden ze de ander
overtuigen van hun gelijk.

Ik zat dicht genoeg bij het hele tafereel om de tassen goed te kunnen bestuderen. En het leek me
al na enkele seconden zonneklaar dat beide tassen nep waren. Waarom? Omdat ze allebei met
felrood garen waren gestikt, bijvoorbeeld. Louis Vuitton-tassen worden nooit met zo'n flashy garen
gestikt. Vrouw B had dus gelijk.

Toen ik terug thuiskwam, noteerde ik in mijn agenda "artikel schrijven over verschil tussen authentieke
en valse designertassen."  Een geïnformeerde vrouw is er drie waard, toch?
Zeker met de vakantie voor de deur en de vele handtasverleidingen die in het buitenland wenken.
Ontmoet u dus een vriendelijke meneer of mevrouw die beweert echte merktassen te verkopen tegen
een spotprijs, geloof die dan niet zomaar op zijn of haar woord. Als u op de volgende punten let -net
als een echte detective- dan zult u makkelijk de waarheid achterhalen:


1. Kwaliteit van de stiksels

Designertassen zijn zo duur omdat u natuurlijk voor de merknaam betaalt, maar ook omdat de tas met
zorg en oog voor detail werd gemaakt. Het stikwerk is dan ook foutloos. Merkt u aan een tas die
beweert van een bekend merk te zijn, dat de stiksels (en let dan vooral op het stikwerk onder aan de tas
of binnen in de tas) slordig werden afgewerkt, los komen of in een kleur werd uitgevoerd die vloekt
met de tas, dan kunt u er donder op zeggen dat de tas fake is.


2. Materiaal

Met de grote concurrentie op de markt van de neptassen is het allang niet meer zo dat
namaakdesignertassen uit pvc worden gemaakt. Nee, vaak wordt leder gebruikt van degelijke
kwaliteit. Maar toch is er nog steeds een zichtbaar verschil tussen het leder van een designertas en het
leder van een namaaktas. Soepelheid is waarop u moet letten. Is het leder stijf, kreukt het als het ware
makkelijk, dan is de kans zeer groot dat de tas niet authentiek is. Speur de tas ook af op verkleuringen.
Zijn die aanwezig, dan is het alweer zeer waarschijnlijk dat de tas nep is.


3. De prijs

Een tas van Prada, Gucci, Coach of Vuitton tegen een prijs van € 100, da's gewoonweg niet mogelijk.
Handelaars kunnen zulke tassen niet eens inkopen tegen die prijs, dus hoe zouden ze er dan enige
winst op kunnen maken?


4. Het label

Check het label op spellingsfouten.  Grote merken doen er alles aan om hun image te verzorgen en
daar hoort een keurig label bij zonder grammaticale fouten of spellingszondes. Het helpt natuurlijk
als je de echte labels van merktassen kent. Burberry bijvoorbeeld zet nooit "Burberrys" op een tas,
wel "Burberry - London".
Bij de meeste merktassen krijgt u ook een boekje waarin de geschiedenis van het merk wordt
beschreven,  en tips worden gegeven over hoe de tas het best onderhouden wordt. 
Ontvangt u geen zo'n boekje bij uw aankoop, dan is dat reden om te vermoeden dat de tas nep is.


5. De verpakking

Bij elke designertas hoort een speciale luxeverpakking. Als een verkoper zo'n tas aan u
overhandigt in een plastic zakje of gewikkeld in bruin inpakpapier, dan is er iets niet pluis. 

(Dinsdag 20 mei 2008)

Terug van een weekje weggeweest; hoog tijd dus om jullie te vertellen wat er zoal is gebeurd de
voorbije week. Hoe ik in Egypte in het hospitaal ben beland bijvoorbeeld (niks ernstigs, hoewel ik
er wel in ben geslaagd om de verpleegsters aan de rand van een zenuwinzinking te brengen
-meer daarover straks). En hoe we na dat avontuur intens hebben genoten van palmbomen,
romantiek en dikke buiken.

Anyway. Ik begin bij het begin. Toen we op het vliegtuig richting Hurghada stapten, voelde ik me wat slap
en rillerig maar ik stond er niet bij stil en dacht ach, misschien is het gewoon een verkoudheid of
wie weet ligt het aan die tequila sunrise waarvan ik de avond tevoren had genoten om het begin van de
vakantie te vieren. Maar nee, er was meer aan de hand. Al snel begon ik te hoesten en steeg de koorts,
en toen we uit het vliegtuig stapten en terechtkwamen in de Egyptische heteluchtoven, betrapte ik mezelf op de
gedachte: "Jezus, sinds wanneer is het hier zo koud?"  En dat terwijl Bijna-Echtgenoot in de vijf minuten dat
we buiten stonden al zoveel zweet had verloren, dat ik hem verwoed aan zijn huid zag pulken in een poging
ook die uit te kunnen trekken.

Er was duidelijk iets rotten in the state of Katrien. 

De volgende vier dagen bleef ik meestentijds in bed, af en toe kreunend en steunend en me zo zielig
voelend dat er na twee dagen helemaal geen zieligheid meer over was in de wereld.  Ik had ze allemaal
opgebruikt.

Te bedenken dat ik vlak voor de vakantie mijn eerste zonnenhoed had gekocht en stond te popelen om
die uit te testen. Maar niks daarvan, in plaats van glamoureus zag ik er de eerste vier dagen zo uit:

Om het uur bracht Bijna-Echtgenoot (de lieverd) een natte zakdoek om op m'n voorhoofd te leggen.
En hij smokkelde geregeld wat voedsel uit het restaurant zodat ik niet te veel gewicht verloor.
Wat heb ik toch een excellente smaak in mannen. Bless him.

Op dag vijf kwam de dokter langs en na wat geklop, ge-"aaaaaa" en gehoest, stuurde hij me naar het
hospitaal voor een röntgenfoto. Daar werden we opgevangen door een arts-komiek die in Engeland
had gestudeerd en me meteen op m'n gemak stelde. Hij stuurde me naar de onderzoekskamer waar
de verpleegster me de opdracht gaf m'n t-shirt en beha uit te trekken.

En toen begon het gegil.

Op het moment dat ik mijn t-shirt over mijn hoofd trok, barstte de verpleegster in een oorverdovend
geschreeuw uit. "No no nooooo!" Hardhandig duwde ze me de kamer uit. Ik vroeg haar ongerust
wat er scheelde, mijn hoofd nog steeds in mijn t-shirt begraven want ik durfde niet meer te bewegen
uit angst nog meer paniek te veroorzaken. Maar de verpleegster kon me niet antwoorden,
zo gechoqueerd was ze door mijn gedrag. Het duurde enkele seconden voordat mijn eurocent viel.
Natuurlijk. In een islamitisch land is het not done om te strippen in een kamer waar mannen kunnen
binnenkomen. Ik had iets onacceptabels gedaan. En de hele tijd dat ik in het ziekenhuis was,
konden de verpleegsters niet naar me kijken zonder hun hoofd te schudden in ongeloof.
Hoe kon ik zo stom
zijn geweest.

Maar het goeie nieuws was dat ik na enkele uren een lading pillen meekreeg die me beter zouden maken
(godzijdank voor de moderne medische wetenschap) en dat ik me de volgende dag al goed genoeg voelde
om m'n zonnenhoed te luchten:

(Toen mijn broer deze foto zag, vroeg hij of ik er altijd bijlig alsof ik elk moment paparazzi verwacht.
Jaloers is ie gewoon, jaloers.)  

En de dag erna kon je me al in de Rode Zee vinden, lekker een eindje wegdrijvend,
omringd door tientallen snoezige visjes die vlak onder de zeespiegel rond me heen zwommen:

Ik heb intens genoten van het kijken naar de bonte variëteit van toeristen. Een tijdlang kon ik
maar niet ophouden met staren naar een oudere heer die vlak voor mij op een ligbed de zon aanbad
en de meest fantastische dikke buik torste. Ik moest werkelijk heel hard tegen mezelf vechten om niet
recht te staan en een drumsolo uit te voeren op zijn pens.
Check it out:

Anyway. De vakantie was fantastisch. Gedurende de laatste dagen, heb ik trouwens nieuwe en
spannende plannen gemaakt voor deze webwinkel en ik kan bijna niet wachten om jullie er
meer over te vertellen. De komende weken licht ik een tip van de sluier, dus als je meer wil weten,
zeil dan binnenkort even terug binnen voor een update.

Ik hoop dat jullie dezer dagen allemaal kunnen genieten van de warmere temperaturen, de eerste
barbecues en kleurrijke, vrolijke strandtassen. O ja, vergeet niet dat onze wedstrijd bijna is afgelopen,
dus als jullie nog niet hebben deelgenomen, doe dat nog snel. Een van jullie is straks de
winnares van een elegant en adorabel avondtasje.
Succes!
 

"In een woning in de Borstekouterstraat in Zwalm werd ingebroken, na het boren van gaatjes. De woning werd doorzocht. Een handtas en een gsm werden ontvreemd."

(Het Nieuwsblad, 23 april 2008)