Vrijdag 4 januari 2008

Nu weet ik het wel zeker: God bestaat! Wie anders kan dit verrukkelijke handtasje
uit chocolade op de wereld hebben gezet?  Vrienden van me brachten het mee toen
ze enkele weken geleden bij ons kwamen eten. (Heb ik schitterende vrienden or what!).
En ik moest er gewoon een foto van nemen en er iets over schrijven. 't Is zo verdomd
schattig. En weet je wat, ik heb tot nu toe prima kunnen weerstaan aan de verleiding
om het te verslinden. Wat een zelfdiscipline!

2008 wordt een fantastisch jaar. Ik wens jullie allemaal het allerbeste.  

Er bestaan vrouwen die er spelenderwijs in slagen om zelf een handtas te maken. Gewoon met een brei- of haaknaald
en wat draad. Zulke vrouwen hebben genoeg aan enkele instructies uit een tijdschrift of boek en hupsakee;
probleemloos produceren ze een magistraal stukje handwerk.

Stikjaloers ben ik op zulke handige Henrietta's. Zelf heb ik namelijk geen sprankel talent voor handwerk. En da's altijd
al zo geweest. Al van toen ik nog klein was en op school de ene creatieve miskleun na de andere voortbracht.
Lees maar:

    1. Het poppetje:
    De hele klas kreeg de opdracht een snoezig poppetje te breien. Nadat ik een maand lang met
    onwillige breinaalden een verwoede strijd had geleverd, was mijn rode pop eindelijk af. Het was
    een scharminkel dat er anorectisch, depressief en volgens de heersende schoonheidsnormen ook
    nog eens spuuglelijk uitzag. Ik had een touwtje aan haar nek genaaid waarmee je haar ergens
    kon ophangen. Maar als dat gebeurde, zakte haar hoofd onherroepelijk neer op d’r borst
    waardoor het al helemaal op een suïcidaal tafereel leek. Ik kon het bijna niet aanzien.
    Toen de juf handwerk mijn zieltogende creatie in handen kreeg, sloeg ze van pure ontzetting haar
    hand voor haar mond. En ze belde nog net geen priester om langs te komen voor een
    duiveluitdrijving.
    Een weekje later verscheen op mijn rapport een C en de opmerking: “Verontrustende
    ontwikkelingen tijdens haar laatste handwerkproject. Moet zich dringend herpakken.”  

    2. Het kussen
    “Brei een eenvoudig en mooi kussen”, luidde de opdracht. Even dacht ik: een kussen, dat red ik wel.
    Makkie. Maar wat ik uiteindelijk afleverde was een bordeau en diarreebruin gestreept ding dat veel te
    plat was en dat daarnaast ook nog erg stonk naar hond. Blacky –onze kwijlende viervoeter- had er
    de avond voordien namelijk gezellig op gemaft met zijn muil open. 
    Toen de juf mijn kussen betastte, wendde ze zich in algehele afkeer af en begon astmatisch te
    hoesten. Bijna bleef ze erin hangen. Ik vond dat ze toch wel erg overdreef in haar reactie. Nadat ze
    van de hoestbui was bekomen (aanstelster!), vroeg ze heel serieus of ik misschien problemen had
    thuis, of in het algemeen in het leven. Ik zei van niet. Een week later zag ik op mijn rapport weer
    een C.

U ziet het, met mij komt het op handwerkvlak waarschijnlijk nooit meer goed. Daar moet ik me bij neerleggen. Zou daar trouwens al een vereniging voor bestaan, voor Gefaalde Handwerksters? Zoja, dan wil ik er graag erelid van worden. Stuur gerust een uitnodiging naar Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken . U krijgt er (als ik ‘m vind) een foto van mijn rode poppetje voor terug. Een kunstwerk!

Katrien

Sleutelwoorden : handbags, handtassen, bags, tassen

Misschien hebt u het al opgemerkt: de Pebbles On Ice-website ziet er anders uit. Hij oogt naar onze mening zowat honderd graden cooler dan de vorige. Hij heeft nieuwe features zoals een maandelijkse wedstrijd, handtassentips, een gastenboek, polls, enz. En we hebben ook wat meer kleur toegevoegd aan onze pagina's. Plus: een heel pak nieuwe lederen tassen.

We hopen dat u de nieuwe look leuk vindt. U kan hierover altijd uw mening kwijt in ons gastenboek.

Nog één iets: onze computer heeft een probleem. Hij wordt namelijk heel lastig van gevloek en godslastering. Wanneer wij het wagen om het f***- of s***-woord uit te spreken in zijn gezicht, dan zet hij zichzelf onmiddellijk uit. En dan duurt het een uur (soms langer, hangt ervan af hoe kwaad hij is) voordat hij opnieuw wil opstarten.

Dus aub, wanneer u een bericht post in ons gastenboek, gebruik dan geen woorden die Dr. Phil niet zou goedkeuren. Dat spaart ons energie, tijd en werk. Want wij zijn degenen die vuilbekkerij moeten censureren.

We weten dat u hiervoor begrip kunt opbrengen.
Indien niet, dan f*** you (oeps, sorry).

Katrien

Sleutelwoorden : Handbags Bags Blog Handtassen Tassen

Boek: Ik ga zelden ergens heen zonder boek. Een boek is handig in wachtkamers (want om de een of andere reden hebben dokters en tandartsen enkel tijdschriften uit de jaren '90 liggen -da's de vorige eeuw, mensen!). Tevens is een boek prima gezelschap op een trein, op het toilet of terwijl je de monoloog van een zeer saai persoon moet aanhoren. Ik hou het in mijn handtas meestal bij licht verteerbare lectuur, dus voor mij geen 'Also Sprach Zarathustra'. Hoewel ik wou dat ik het soort persoon was dat 'Also Sprach Zarathustra' lichte lectuur kon vinden.

Sleutels: Er hangen 7 sleutels aan mijn sleutelhanger. Ik gebruik er slechts vier en heb geen idee wat de overige drie eigenlijk moeten openen. Vertik het echter ze weg te gooien voor het geval één ervan mij toegang zal verschaffen tot een schatkist die mij eensklaps miljonair zal maken (yeah right, droom verder Katrien!).

Domperidon tabletten: voor gevallen van indigestie na een overdosis pizza (Oetker rules!) of frieten. Het schijnt goed te werken voor kikkers (maar wie gelooft nog in reclame?)

Zakdoeken: essentieel tijdens lente en zomer wanneer mijn neus (dankuwel allergieën!) harder loopt dan mijn voeten.

Astma-inhalator: tegen piepende ademhaling. Ook handig wanneer je zielig of shockerend wil doen in het openbaar; inhalator bovenhalen en dan heel hard inhaleren en doen alsof je high wordt.

Foundation: ik ben een dertiger. Need I comment?

Lipbalsem: reeds 10 jaar verslaafd aan het spul. Wat een uitvinding!  

Portefeuille: bevat véél te veel stuff. Ik zweer het: soms hoor ik iets binnen in de portefeuille kreunen wanneer ik het knopje tracht dicht te drukken.

Kaartjeshouder: stop met het uitdelen van klantenkaarten, please! Mijn kaartjeshouder weegt ondertussen meer dan 400 gram! Dit is echt niet meer normaal.

Zakenkaartjeshouder: zit meestal barstensvol Pebbles On Ice-zakenkaartjes. Behalve wanneer ik er echt één nodig heb. Dan is het leeg.

Agenda 2007: het is cool om zo'n agendaatje met schattige blaadjes in mijn tas te hebben. Soms vul ik de agenda ook echt in en lijkt het alsof mijn leven keurig op orde is. Voor het overige is de agenda er enkel om mij te herinneren aan de datum en aan het feit dat ik weer eens iemands verjaardag ben vergeten.

Volgende spullen werden gecensureerd uit de foto: een tampon, een belachelijke hoeveelheid kruimels, zeven pepermuntjes en negen eurocent.

Sleutelwoorden : Handtassen Tassen Blog